Hoe 't begûn mei Jankfoddekoar Tûzen Triennen

Hoe´t begûn
It  is nijjiersdei 1997 as der tidens de jierlikse nijjiersresepsje yn it Britsumer doarpshûs in pear froulju út Britsum rûn rinne mei in stik papier en in pinne, op´e strún nei oare froulju . `Soene jimme der foar fiele´, fregen de froulju, `om yn in koar te sjongen, net in gewoan koar mar in jankfoddekoar´. Gewoan gesellich sjonge mei froulju ûnder elkoar. Elts mei der by, as jo mar net in man binne´. Marjan van der Zwaag diriginte
In wat ûngewoane fraach op in trochsnee nijjiersresepsje, mar elts is yn de feeststimming en de froulju bringe it sa entûsjast dat oan it ein fan de jûn der aardich wat nammen op it ferfrommele stikje papier stean. In pear oeren letter tinkt al net ien mear oan it koar.........
Mar yn febrewaris krijt elk dy´t op it briefke stiet in telefoantsje, nije wike repetearje mei it nije koar. `Ja hallo, sa serieus wie it dochs net?! Sjonge? Ik kin net iens sjonge......´.
Mar it is ek wat bernich om earst jo namme op te jaan en dan der foarwei te rinnen, earst mar ris sjen......
De berte
Sa wie der op 14 febrewaris 1997 de earste repetysje jûn fan it jankfoddekoar yn Britsum, o.l.f. dirigint Marjan van der Zwaag (ien fan de inisjatyfnimsters). Sy spile op it keyboard en soarge yn earste ynstânsje ek foar wat aardige ferskes, mar al gau gienen der stimmen op dat we eigen ferskes ha moasten, yn elts gefal eigen teksten. Ek wie in mearderheid der foar om dit yn it Frysk te dwaan. In muzykkommisje waard yn it libben roppen en der moast in bestjoer komme. In nij koar wie berne, alle 14 dagen repetearren we mei in soad wille. âlde logo
Nei in skoft ha we de stoute skuon oan lutsen en stienen we te sjongen op it `straatfestival´ yn Ljouwert. En dat ha we witten......
`Wolle jimme ek ris foar ús sjonge, wer komme jimme wei, wat kostet in optreden fan jimme, ha jimme ek in folder?´.
Oanfragen optredens
It sloech oan, minsken woene ús boeke! Ynfokaartsjes moasten der komme en folders. Noch efkes letter kaam der selsmakke briefpapier, in grut rôze ynfo-boerd, swarte klean mei fel It alde boerdkleurde boäs,  it bestjoer krige it der drok mei! Ek kaam Hilly Blaak doe by it koar om ús op de akkordeon te begelieden. In oanwinst. Bykommend foardiel wie, dat in akkordeon net oan´e stroom hoecht, sa wie bûten optrede in stik makkeliker.
 
Tûzen Triennen
In echte namme hienen wy de earste jierren noch net, `it Jankfoddekoar´ waard it dan mar neamt. Yn Britsum en omjouwing al gau koartwei `De Fodden´. Dat moast oars, mar it duorre efkes oant de perfekte namme foel. It wie Doutsen Langhout (ek ien fan de inisjatyf-nimsters)dy´t mei `Tûzen Triennen´ kaam. Dat wie it!!
De begelieding
Doe´t ús dirigint troch in ferhuzing ophold, wie dat spitich, mar der wie gjin sprake fan dat dermei in ein komme soe oan it bestean fan it koar. It foel net ta om in dirigint te finen dy´t by dit unike koar paste, mar dochs ha wy der wer ien fûn. In man dit kear, Wytse Hospes seach it sitten en hat ús yn twa jier tiid nei in heger nivo brocht. Ek Hilly bliek in prima ferfanger as de need oan de man (sorry, frou) wie.
 
Wytse joech it dirigint stokje troch oan Geertje Kingma yn 2002 en no is Geertje alwer jierren ús entûsjaste dirigint en begelied sy ús sawol op de piano as op de akkordeon. 
Yn 2003 ha wy ôfskied nommen fan ús akkordeonist Hilly en kaam Joke Burghout foar har yn it plak. It  hat Joke hiel wat switdroppels koste om al dy ferskes foar´t ferstân te krijen, se spiele noch net sa lang op it ynstrumint. Mar op it stuit is der neat mear fan te fernimmen!
Swart, kleur, fleur en fjêren
De froulju mei de boäs wurde in begryp yn Fryslân! Dy `outfit´ hâlde wy der dan ek yn, al binne der yn jannewaris 2004 de lange swarte moffen en de bleate skouders oan tafoege.
Dat we bekender wurde merke we oan it tal fan oanfragen foar optredens en de belangstelling fan de media. We wurde frege foar it programma Spegels fan Omrop Fryslân, mar dat koe troch omstannichheden net trochgean. Op 18 febrewaris 2004 stie der in moai stikje yn de Ljouwerter Krante mei in grutte foto.
it nije boerdEcht
Ús koar wurdt hieltyd profesjoneler en yn oktober 2004 komme der dan ek statuten.  In moanne letter dogge wy foar it earst mei oan in wedstriid en krije wy in goed rapport mei!
Begjin 2005 is it tiid foar fernijing en lit it bestjoer in nij logo ûntwerpe, de troch Bineke Wijbenga (ek ien fan de inisjatyfnimsters) sels knutsele jankjende popkes ferdwine nei jierren fan trouwe tsjinst fan it briefpapier. Ek it boerd wurdt fernijd en fersjoen fan triennen. Al mei al in hiele profesjonele útstrieling. Sels de `tissue´ doaskes wurde fan it nije logo fersjoen, al gebeurt dat troch Renate, âlderwetsk, mei ferve en in kwast. 

CD `Bliksemse Manlju´

En dan, omdat der wol gau ris om frege waard, moast it der mar ris fan komme........ in echte CD opnimme. It hat wat fuotten yn de ierde han, 2005 hat eins foar in grut part yn it teken stien fan dizze CD. De presintaasje soe holden wurde yn maaie op it doarpsfeest, yn de tinte op de terp fan Britsum. Mar Geertje rekke ferwûne by in taskes rôf yn mei 2005Ljouwert en koe in skoft net mear spylje. De opnamen waarden útsteld en yn de feesttinte koenen wy net ús CD sjen litte. Wol ha wy in prachtich optreden fersoarge en Geertje wie der dy jûn lokkich wer by. De CD wie dan wol net klear, mar dochs binne der op dy jûn sa`n 150 fan ferkocht, op foarhân!
Yn oktober gie it dan oan en wie de moaie âlde tsjerke fan Britsum foar twa dagen in opnamestudio. It helle de tillevyzje. Op 11 desimber waard it skyfke feestlik presintearre mei in optreden yn it Tryater gebou. De namme `Bliksemse Manlju´ is dan ek bekend. Omdat de belangstelling sa grut wie, songen wy in goede wike letter noch ris yn Britsenburgh, it doarpshûs fan Britsum wer´t wy ek repeteare. De CD Bliksemse Manlju is hast ta oan in twadde print!
It nije jier 2006 wie noch mar krekt begûn, doe´t we frege waarden foar it radioprogramma `de Middei´. In moaie kâns fansels. We waarden ynterviewd en songen `live´ yn de studio. Oanfragen foar optredens streamden binnen.
Ynternet
En dan no in eigen ynternetside....
......al mei al is der yn 9 jier tiid in koar groeit dat aardich oan de dyk timmert. Dat giet net fansels, dat falt en stiet mei ûndernimmende bestjoersleden, in aktive muzykkommisje, leden dy´t teksten skriuwe, in entûsjaste dirigint en akkordeonist, publyk dat entûsjast reagearret, freonen en ek ús mannen (tsja) dy´t meitinke en harren foar ús koar ynsette.
In koar om grutsk op te wezen en dat bin wy dan ek,
Út namme fan it koar,
Yvonne Broekens-Nicolay.